எப்படி இருக்கும்
இந்த முதல் சந்திப்பு?

ஆர்வமா
இல்லை பதட்டமா?

தெரியவில்லை எனக்கு

முதல் முறை
அவள் வீடு தேடி நான்

மீண்டும்
மெல்லிய தூரல்

சாலையோர மரங்கள்
மர நிழலில் நிறுத்தினேன் காரை

இரு அடிகளுக்கு பின்
ஏனோ திரும்பினேன்

மஞ்சள் நிற மலரொன்று
மஞ்சத்தில் சாய்வது போல்
வந்திறங்கியது
கார் முன் கண்ணாடியில்

மனம் குதூகலித்தது

அவசர ஒப்பனைகள்
பின்
அழ வைத்தேன்
அழைப்பு மணியை

ஆட்கள் எவரும்
அதிகம் இல்லா அவ்வேளையிலும்
ஆயிரம் கண்கள் என்னை பார்த்தனவோ!

மெல்ல‌ திறந்தாள் கதவினை
வெள்ளை தேவதை

தெள்ள தெளிவாக
தொலைந்து போனேன்
அப்போதே

"ஹே ஹாய்! வெல்கம்!
பைனலி எங்க வீட்டுக்கு வந்துட்டியா!
வா வா! கம் இன்"

அவ‌ள் இன்னிசையில் சிலாகித்தபடி
'இதோ' என்றேன்.

முப்பது நிமிடம்

பின்
ஒரு ஒன்றரை மணி நேரம்

பின்
ஒரு இருபது நிமிடம்

விடை பெறுவதாக நான் அறிவித்த நேரங்கள்.

இறுதியாக‌
இரண்டு மணி நேரம்
இருபது நிமிடங்கள் பின்

மீண்டும்
அவள் விட்டு வாசலில் நான்

லேசான‌ இருட்டு
சாலையில் மட்டுமே

ஆட்கள் எவரும்
அதிகம் இல்லா இவ்வேளையிலும்
ஆயிரம் கண்கள் என்னை பார்க்காதோ!

ஏங்கியது ம‌ன‌ம்
இம்முறை.

ஈரம் இன்னும் குறைய‌வில்லை
பெய்த மழையில்

சாலையிலும்
சோலையிலும்

எனக்குள்ளே சிரித்தபடி
நடந்தேன் காரை நோக்கி

அதில்
அழ‌கிய‌ பூ கோல‌ம்
முன் கண்ணாடி முழுவதும்
இப்போது!